آیه 1

آیه 1
در این‌که مراد از کتاب و قرآن در این دو آیه یک معنا است یا هر کدام معنای خاصی دارند، بین مفسران اختلاف نظر وجود دارد؛ گروهی گفته‌اند: «هر دو به یک معنا هستند»، و عده دیگری می‌گویند: «معنای هر کدام با دیگری متفاوت است».
کد خبر: ۲۰۲۰۳۷    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۱۴

قرآن کریم توصیفات بسیاری را در مورد خداوند ذکر کرده است. از جمله آنها آیه مورد بحث است: «الحْمْدُ لِلَّهِ فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ»؛ سپاس خدایى را که آسمان‌ها و زمین را به‌وجود آورد.
کد خبر: ۲۰۱۹۹۶    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۱۴

خدای تعالی در این آیه شریفه؛ اشاره به آفرینش عالم هستی می‌کند و با استفاده از کلمه «فاطر»، این معنا را به مخاطب القا می‌کند، که خدای تعالی، آسمان‌ها و زمین را از عدم آفرید. انگار که عدم را شکافت و از دل آن، مخلوقات را بیرون آورد. همچنین با استفاده از اسلوب اسم فاعل، بیان می‌کند که افاضه وجود به مخلوقات امری مستمر است و دائماً ادامه داردکه اگر این فیض رسانی لحظه‌ای قطع شود، همه چیز نابود می‌شود.
کد خبر: ۲۰۱۳۶۳    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۰۹

در قرآن آیه‌ای وجود ندارد که به صورت مستقیم به ازدواج امام علی( علیه السلام ) و حضرت فاطمه( سلام الله علیها ) اشاره کرده باشد. ولی آیاتی وجود دارد که به گونه‌ای مرتبط و مناسب با این رویداد است.
کد خبر: ۲۰۱۲۱۵    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۰۸

«وَ الَّذِی قَدَّرَ فَهَدى»؛ و آن کس که اندازه‏‌گیرى کرد و هدایت نمود.در این آیه خداوند در بیان «هدایت تکوینی» است. منظور از «هدایت» در این آیه همان هدایت تکوینى است که به صورت انگیزه‌‏ها و قوانین بر هر موجود حاکم است، اعم از انگیزه‌‏هاى درونى و برونى. به عنوان نمونه از یک سو پستان مادر و شیر آن‌را براى تغذیه طفل آفریده و به مادر عاطفه شدید مادرى داده، و از سوى دیگر...
کد خبر: ۲۰۱۱۸۴    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۰۸